ГалоўнаяНавіныНавіны Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі
Людзі замест кніг: “Жывая Бібліятэка” адсвяткавала свае 4 гады
7 кастрычніка споўнілася 230 гадоў з дня нараджэння Івана Насовіча, мовазнаўца-лексікографа, фалькларыста, этнографа, археографа

Рэха Скарыны: інтэрв’ю з Андрусём Такіндангам

Рэха Скарыны: інтэрв’ю з Андрусём Такіндангам
Іншыя навіны

5 кастрычніка ў Нацыянальнай бібліятэцы ў межах выстаўкі “Беларусь і Біблія” адбылося музычнае выступленне Андруся Такінданга і гурта “Рэха”. Музыкі паспяхова прэзентавалі песню “Скарына”, напісаную акурат да выстаўкі, а таксама пацешылі слухачоў іншымі кампазіцыямі.

З нагоды канцэрта ўдалося задаць Андрусю некалькі пытанняў:

– Андрусь, па падліках, гурту “Рэха” нямала гадоў – 16? На якой стадыі развіцця ён знаходзіцца цяпер?

– Нягледзячы на сталы ўзрост нашага гурта, склад яго практычна не мяняецца. Мы працягваем канцэртаваць, аднак часам нашы музыкі знаходзяцца ў творчых ад’ездах, таму даводзіцца выступаць з запрошанымі. Зараз ідзе праца над новым альбомам, які, хоць ужо і запісаны нашым сталым складам, але яшчэ не даведзены да ладу. Думаю, выйдзе ён не хутка.

Takindang-5.jpg– Як у вашым жыцці з’явілася домра і чаму менавіта яна?

– Домра – нетыповы інструмент для эстраднай і рок-музыкі. У свой час зразумеў, як шмат гітарыстаў, і захацелася нечага іншага. Прыкладам быў гурт “Троіца”, які выкарыстоўвае шмат цікавых і рэдкіх інструментаў, у тым ліку і домру, але ў фолку. А я вырашыў паспрабаваць, як яна будзе гучаць у эстраднай аранжыроўцы.

– Асяроддзе, у якім вы выхоўваліся, можна назваць беларускамоўным?

– Маці ў мяне беларускамоўная. Падчас вучобы ў мастацкім каледжы імя Ахрэмчыка таксама панавала беларуская мова. Я пачаў гаварыць паступова, а калі жыў у вёсцы, то размаўляў на трасянцы.

Takindang-6.jpg– У адным даўнім інтэрв’ю вы казалі, што марыце сыграць з “NRM”, Лявонам Вольскім, Зміцерам Вайцюшкевічам, “Троіцай”. Вашы мары спраўдзіліся? Якія ўражанні атрымалі ад гэтых выступаў? Чаму змаглі навучыцца ў прызнаных выканаўцаў?

– Так, гэтыя мары спраўдзіліся, мне пашчасціла быць на сцэне з такімі мэтрамі. З Іванам Кірчуком і Зміцерам Вайцюшкевічам разам выконвалі песню на фестывалі “Чарамшына”. З гонарам узялі ўдзел у музычным праекце Лявона Вольскага “Такога няма нідзе”, у якім выконвалі песню яго аўтарства.

Сумесныя выступы пакінулі незабыўныя эмоцыі і ўражанні. Думалася, як шмат людзей бачаць, з якімі легендамі я на адной сцэне. Нехта ж, мабыць, і сфатаграфаваў!

Безумоўна, усе гэтыя майстры паўплывалі на маё станаўленне як музыкі. Быць артыстам – вялікая навука. Вось на Зміцеры Вайцюшкевічы адразу факусуецца ўвага, таму што ён сапраўдны артыст. Лявон Вольскі – вельмі інтэлігентны чалавек, пранізлівы лірык і музыка. Іван Кірчук – прафесіянал, які бездакорна валодае голасам. Міжволі вучышся ў іх пэўнай эстэтыцы, артыстызму, падачы матэрыялу, валоданню голасам.

Takindang-8.jpg– У 2017 годзе партал “Tuzin FM” падрыхтаваў праект “(Не)расстраляная паэзія”. Мне падалося дзіўным, што сярод удзельнікаў вас няма…

– Мабыць, мы не ў музычным мэйнстрыме, бо нас і не запрасілі, хоць мы б з задавальненнем паўдзельнічалі ў праекце. Сачыняць на чужыя вершы складана. Для гэтага трэба быць добрым музыкам. Таму ў мяне прысутнічае страх сапсаваць чужы твор. Але я б адгукнуўся і паспрабаваў што-небудзь зрабіць. Магчыма, абраў бы верш Юлія Таўбіна.

– Падзяліцеся гісторыяй узнікнення песні “Скарына” ў стылі рэп. Чаму са шматлікіх дзеячаў выбар паў на нашага першадрукара?

– Песня прымеркавана да выстаўкі “Беларусь і Біблія”, якая адбываецца ў Нацыянальнай бібліятэцы. Гэта прапанова арганізатараў. Нам пашчасціла, што выбралі менавіта нас. Але чаму мы, я, сапраўды, не ведаю. Францыск Скарына – гэта такая постаць, якую немагчыма абмінуць і якая ўсім вядомая. Было некалькі варыянтаў гэтай песні. Спрабавалі яе ў розных стылях. Напрыклад, шансон. Але спыніліся на рэпе пра Скарыну.

– У песні ёсць такі радок: “У родных мясцінах прарока няма”. Можа, за такі прамежак часу, з XVI да XXI стагоддзя, ён нарэшце з’явіўся?

– Для мяне прарокамі з’яўляюцца тыя людзі, якія ствараюць і рухаюць наперад нашу культуру, зычаць лепшую долю і будучыню роднай краіне, з’яўляюцца прыкладам для народа. Гэта раней названыя Іван Кірчук, Зміцер Вайцюшкевіч, Лявон Вольскі, а таксама Сяржук Доўгушаў (гурт “Vuraj”, праект “Спеўны сход”), Глеб Лабадзенка (курсы “Мова Нанова”) і многія іншыя.

– Сярод вашых мастацкіх работ ёсць выявы Скарыны ці карціны на біблейскія сюжэты?

– Так, у мяне ёсць і партрэты Францыска Скарыны, і творы на біблейскія сюжэты. Менавіта жывапіс дазваляе ствараць уласны свет. Паўплывалі на маю творчасць малыя галандцы, Мікола Селяшчук і беларускі іканапіс. Крыніцы натхнення, безумоўна, жаночая прыгажосць, прыгажосць прыроды, Бога, а таксама дарогі.

– Свой стыль вы вызначаеце як “акадэмічны інсіт”. Што ўкладаеце ў гэта паняцце?

– Інсіт – гэта прымітыўнае мастацтва, непрафесійнае, у сваю чаргу, акадэмічнае абазначае якраз тое, што мае акадэмічную адукацыю. У маёй творчасці ёсць нейкае спалучэнне. Я атрымаў мастацкую адукацыю, але часам у работах нібы дзіцёнак, які нешта робіць наўгад, эксперыментуе, адчувае сябе вучнем, невукам, які першы раз бярэ ў рукі аловак.

Takindang-10.jpg– Вы лічыце сябе веруючым чалавекам? Наколькі важнае значэнне мае рэлігійнае выхаванне?

– Так. Галоўнае, каб яно не адвадзіла чалавека ад Бога. Важна, каб вера была асабістым адкрыццём чалавека.

– Андрусь Такінданг – мастак, рэстаўратар, музыкант, спявак, паэт, аніматар, відэаблогер, акцёр, рэжысёр, тэлевядучы… Якая іпастась з’яўляецца дамінуючай?

– Ну вось сёння і заўтра я буду музыкам. Але ў цэлым да любой творчасці я падыходжу як мастак. Мастацкі спосаб мыслення прысутнічае ва ўсім, што я раблю.

– Жадаем вам творчых поспехаў і ўдзячных слухачоў!

Гутарыла вядучы бібліятэкар аддзела суправаджэння інтэрнэт-партала Зубкоўская Ганна.

Каментарыі карыстальнікаў:

Каментаванне даступна толькі зарэгістраваным карыстальнікам

Навіны

Перапіска з Пушкіным і прыжыццёвыя выданні: літаратурная спадчына Адама Міцкевіча ў фондах Нацыянальнай бібліятэкі

22 Сту 2019

У снежні споўнілася 220 гадоў з дня нараджэння першага беларускага паэта-рамантыка Адама Міцкевіча. Нацыянальная бібліятэка Беларусі далучылася да святкавання і прадставіла ў Мінску і Маскве яркія кніжныя выстаўкі.

Навіны Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі

“Лісты да Жазефіны”: навуковая і рамантычная кніга на аснове рукапісаў з фонду Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі

21 Сту 2019

Бібліятэкай падрыхтавана навуковае выданне “Лісты да Жазефіны: ваенныя шляхі французскага афіцэра. 1805–1812”. Асноўнай гістарычнай крыніцай паслужылі лісты французскага афіцэра Шарля-Піліпа Фіта дэ Сусі да сваёй жонкі, якія зберагаюцца ў фондзе Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі.

Навіны Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі

Новы відэаўрок па базе даных “Вучоныя Беларусі”

21 Сту 2019

Для карыстальнікаў, якія не маюць магчымасці наведаць нашу бібліятэку, падрыхтаваны відэаўрок па рабоце з базай даных “Вучоныя Беларусі”, які знаёміць з рэсурсам і асноўным алгарытмам пошуку.

Навіны Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі

Інстытут Польскі ў Мінску – партнёр у арганізацыі ХV Міжнародных кнігазнаўчых чытанняў

18 Сту 2019

Інстытут Польскі ў Мінску пацвердзіў падтрымку ў арганізацыі ХV Міжнародных кнігазнаўчых чытанняў, дзякуючы якой чакаецца прыезд у Мінск выбітных прадстаўнікоў сучаснага польскага кнігазнаўства.

Навіны Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі